Hallo allemaal

Eindelijk is het hier ook een beetje voorjaar.  De bloesembomen bloeien al lang maar de temperatuur is pas sinds pasen een beetje aangenamer.  Zelfs al eens even aan dek gezeten !

Tot 3 april lagen we in Victoria. Eind maart bracht ik een voorjaarsbezoek aan de Butchart gardens . Het was er lang niet zo mooi als eind september, maar er bloeide toch al van alles ondanks de kou. Vooral opvallend veel mooie hei .

Na de Vreeland vaarklaar gemaakt te hebben kozen we op 3 april het ruime sop en voeren in 2 dagen naar de Fraser river. Het was fijn weer eens even te varen en ons scheepje deed  het  prima.  Nu liggen we weer op dezelfde plaats als in december.

met de ferry naar Gibsons

Met pasen bezochten onze vriend Jan ,die op een prachtige plek in Gibsons (ten noorden van Vancouver) woont . De herten (en soms ook de beren , maar die hebben we niet gezien) lopen door zijn tuin !  

uitzicht vanuit tuin

Op een strandje vlakbij Gibsons lagen heel fotogenieke stukken hout.

Wiebe is nu naar Nederland en als hij terug is gaan we naar het noorden.  We hebben erg veel zin weer eens wat nieuwe gebieden te gaan bezoeken.  Dan wordt  het weblog ook weer wat interessanter .  Voorlopig poets en boen en schuur en lak ik.    Maar ik geniet ook van het nu razendsnel groen en bloeiend worden van het rivierlandschap om mij heen .  Na 4 jaar tropen had ik enige moeite aan de temperaturen hier te wennen , maar ik had er de seizoenen wel gemist . Tot slot een zonsondergang op de Fraser-river      Tot in mei

Patricia (even alleen)

Eindelijk, na 2 maanden en veel aansporingen, weer eens een nieuwe weblog-aflevering.  Er gebeurt niet zo veel als je op een vaste plek ligt en dus heb ik ook niet zo veel verhalen en foto’s .

Tijdens mijn verblijf in Europa heeft Wiebe veel opruim-,verplaats- en weggooi-(!!) werkzaamheden verricht . Daarna had hij de ruimte om aan een nieuwe vloer in het ruim te beginnen. Toen ik na 5 weken terugkwam lag er in de kombuis beneden een prachtige nieuwe vloer .

De afgelopen 4 weken zijn we bezig geweest met van alles en nog wat . Ik met een rijsttafel bereiden (en opeten op schrikkeldag) en met stapels achterstallig was-,strijk- en verstelgoed wegwerken en nog veel meer dingen doen die geen leuk weblogverhaal maken. Wiebe heeft de houten kombuiswerkbladen geschuurd en gelakt, 2 nieuwe keukenkastjes boven de aanrecht gemaakt , 2 compressoren gerepareerd en nog veel meer dingen gedaan die geen leuk weblogverhaal maken.

Samen zijn we tussen deze werkzaamheden door naar het scheepvaartmuseum van Victoria geweest.  Dat was mooi.  En we zijn een dagje de zuidwestkant van Vancouver Island gaan ontdekken. Dat is (achteraf) wel een mooi verhaal .  Helaas heb ik vanaf dat het spannend werd geen foto’s meer gemaakt. Het was eigenlijk een niet voorbereide ongeplande ontdekkingsreis.  We begonnen die zaterdag in de vlindertuin bij Brentwood. Het was mooi , maar koud weer . De vlindertuin viel tegen vooral omdat er veel te veel mensen waren. Toen we snel en teleurgesteld weer buiten stonden, stelde Wiebe voor wat van Vancouver Island te gaan bekijken. Dus staken we met de ferry over van Brentwood naar Mill Bay en gingen in een leuke herberg aan lake Shawnigan lunchen. Op advies van de herbergier gingen we daarna wandelen naar en over de “Kinsol tressle”.  Dat is de hoogste houten spoorwegbrug die nog overeind staat. In 1920 gebouwd , tot 1975 door treinen bereden en begin deze eeuw als monument gerestaureerd en voor voetgangers  opengesteld. 

 Indrukwekkend. Daarna zouden we naar het zuidwesten rijden en dan langs de kust weer naar Victoria.  Er stonden maar weinig wegen op de kaart en het leek heel simpel .  Al heel spoedig hadden we de bewoonde wereld achter ons gelaten en bevonden we ons in een bergachtig gebied , waar hier en daar wat kaalslag was, maar waar vooral veel bossen en rotsblokken en watervallen waren. De laatste foto’s zijn van heel mooi bemoste bomen met het laatste zonlicht. 

Toen werd het geheel bewolkt, zodat we geen idee meer hadden waar oost en west (laat staan thuis best) waren . Bovendien bleken er veel meer wegen te zijn dan op de kaart stonden en de helft ervan liep dood . Het waren ondertussen ook  meer grintpaden dan echte wegen geworden met regelmatig (pas gevallen?)grote rotsblokken erop en knap steile afgronden ernaast.  Na een uurtje rondtoeren zagen we een paar houthakkers die ons de weg wezen.  We moesten de main road – die daar- gewoon volgen en dan zouden we in ruim een uur aan de kust zijn. We zouden heel wat ‘gates’  tegenkomen ,maar die zouden allemaal openstaan. Helaas was het verloop van de main road niet erg duidelijk.  Moesten we bij een splitsing de kant van de sporen in de sneeuw  volgen ? ( boven de700 meterlag er hier en daar wel 40 cmsneeuw !)  Wellicht hebben we niet de juiste keuzes gemaakt. In ieder geval raakten we  ernstig verdwaald en kwamen we helemaal niemand meer tegen.  En toen het half 5 was en we met onze carosserie door de sneeuw sleepten en met onze fourwheeldrive slippend  afwisselend in zijn voor- en achteruit nauwelijks de berg op kwamen en de benzinetank ook al wat leger begon te raken, vonden we het helemaal niet leuk meer !  En net toen we de overnachtingstrategie in een koude jeep zonder iets eetbaars hadden doorgesproken stond er midden op de weg opeens een auto en daarvoor was een gesloten hek !

De auto bleek van een  Canadees jong stel , dat maar 30 kmvan huis was , maar net zo verdwaald als wij  al uren naar een uitgang aan het zoeken was ! 

Achter het hek lag een grotere weg waar af en toe een auto overheen reed . De 1^e gaf ons een kaartje met een telefoonnummer, maar de mobieltjes hadden geen bereik ! De 2^e reed door , maar de 3^e –na ongeveer een half uur – stopte : het was een houthakker die een sleutel van de gate had!  Dat was echt geluk hebben. We hebben in het uur dat we op die grotere weg naar een stadje toe reden geen enkele auto meer gezien ! en het had dus ook heel anders kunnen aflopen….Gelukkig vonden we nog net op tijd een benzinestation .  Om half 9 waren we aan boord en erg blij in ons eigen warme bed te kunnen gaan slapen !  De volgende ontdekkingsreis zullen we beter voorbereiden ! Kompas mee , betere kaart, noodrantsoen enz.

Het zuidoosten van Vancouver Island doet zo Europees aan dat je er helemaal niet op bedacht bent dat de wildernis op een steenworp afstand ligt !

Begin april gaan we hier weg . Voordien staan een bezoek aan het ‘Brittish Columbia Museum’  en een theaterbezoek op het programma.  In april een nieuw verhaal .Hopelijk wordt het dan een beetje lente . Het is nu erg winderig en het regent veel.

Tot dan

groeten

Patricia en Wiebe

Met frisse moed aan het nieuwe jaar begonnen ?  Wij wel :  de kachel en de truien aan en oliebollen eten.  Heel anders dan de vorige 4 jaarwisselingen in warme landen !

We lagen tot 6 januari op de Fraser River in een rustige haven . Er waren geen ‘bewoonde’ schepen en de feestdagen verliepen dan ook heel rustig . Zelfs geen vuurwerk met oud en nieuw . Daar doen ze hier niet aan.  Naast ons lag een schattig bolrond sleepbootje; ’t zou een leuk bijbootje zijn , maar ’t past niet op ’t dak en ’t is vast heel duur…. Toch leuk…..

We hadden geen witte kerst en het nieuwe jaar begon nat en winderig . Gelukkig kwamen er een paar dagen met minder wind , zodat we naar Victoria konden vertrekken.  Door een andere pas, de `Active Pass` gevaren en nog een nacht bij eilandje geankerd.  Nu liggen we weer waar we begonnen, half september. De liggelden zijn in het laagseizoen veel acceptabeler en we liggen hier prima. De bloembakken zijn uit de stad verdwenen , maar ze hebben heel veel feestverlichting aangestoken.  De bedoeling is dat we hier tot maart blijven liggen , Wiebe gaat het ruim verfraaien en ‘leefbaar’ maken en ik ga tot half februari ‘op vakantie’ naar Europa.   Dus  voorlopig  komt er geen nieuwe weblog-aflevering  en dat terwijl het net weer een beetje werkt ! 

Hartelijke groeten , Patricia en Wiebe

Hallo iedereen, d.w.z. al diegenen die de moed nog niet opgegeven hadden om af en toe naar het weblog te kijken. Wat een ellende met dat programma. Maar, hoewel ik het niet zo mooi vind als voorheen, lijkt het nu toch wel bruikbaar.

Uiteindelijk hadden we eind november ! de motor weer helemaal goed.

Tussen al het gesleutel door hebben we wel af en toe een dagje vrij genomen. We zijn orkaxe2x80x99s gaan kijken en hebben er heel veel gezien . Indrukwekkend grote dieren . Verder hebben we heel veel zalmen, tegen de stroom in, een riviertje op zien worstelen en we hebben uitgebreid genoten van de schitterende herfstkleuren, die volgens de autochtonen (heel veel met Nederlandse voorvaderen !) dit jaar uitzonderlijk mooi waren omdat er nauwelijks wind is geweest. Na een proefvaart naar Deep Cove Bay (waar we de eerste verse sneeuw op de bergen zagen) en xc3xa9xc3xa9n terug naar Brentwood Bay verlieten we Vancouver-eiland en voeren met prachtig weer tussen de eilandjes door en ankerden bij de Gabriola-pass. Er wordt in dit jaargetijde nauwelijks door jachten gevaren. Wat je tegenkomt zijn vooral veerboten die een heel wirwar van verbindingen vormen tussen de eilanden en ook houttransporten . Dat zijn sleepboten/bootjes met ver achter zich aan enorme hoeveelheden aan elkaar gebonden boomstammen. Trouwens los drijvende boomstammen zijn er ook zat . Dat maakt dat je xe2x80x99s nachts in deze wateren eigenlijk niet varen kan. Nu zijn wij tegenwoordig een stelletje bejaarden die dagtochtjes maken en dat bevalt best ! Toen naar Vancouver. Daar wilden we naar toe omdat er een bedrijf is dat gespecialiseerd is in turbo-chargers en onze was aan een onderhoudsbeurt toe . Veel torenflats , erg dure ligplaatsen en geen ankermogelijkheid deden ons al na 1 dag weer vertrekken. We waren op zoek naar een plek om wat langer te blijven liggen, maar er zijn niet veel mogelijkheden voor schepen van 25 meter. In Gibsons konden we 1 nacht blijven . Aan de overkant bij Keats-eiland lagen we prachtig bij een natuurpark. Gratis liggen , maar geen enkele winkel. Daarna probeerden we ten zuiden van Vancouver in een visserijhaventje aan de Fraser-rivier. Helaas daar mochten alleen vissende vissersschepen in. Nu liggen we al weerxc2xa0twee weken in CaptainsCove Marina ,iets hogerop op de Fraser-rivier. Die rivier heeft een hele delta gevormd . Het is een nogal Hollands landschap ,plat met kale bomen, maar met visarenden erin !! De jachthaven is rustig /saai en ligt bij een groot dorp: Ladner. De turbo-charger is opgehaald enxc2xa0 nagekeken. Wiebe is bezig de verwarming beneden in ere te herstellen (was in de tropen gedemonteerd) en verder bereiden we ons voor op kerstmis : boompje enzo.

xc2xa0

Er wordt hier geen witte kerst verwacht en de temperaturen zijn op het ogenblik tussen de 2 en de 8 graden met af en toe een beetje regen en af en toe een beetje zon. Iets normalere weersomstandigheden voor de kerst dan de afgelopen 4 jaar. Dat bleef toch vreemd kerstmis in de hitte.

Wij wensen alle trouwe lezers fijne dagen toe . Tot volgend jaar !

Patricia en Wiebe

hallo !xa0 Eindelijk een teken van leven

Het weblogprogramma lijkt weer wat te doen. Deze foto’s hadden jullie nog tegoed.xa0xa0xa0xa0Ze horen bij het verslag van oktober.

De laatste 4 foto’s zijn van Tod Inlet, waar we weken hebben gelegen en aan de motor hebben gesleuteld.xa0 Een schitterend plekje .

Jaxc2xa0 hoor , we zijn er nog .

Maar het weblog-programma is nog steeds niet in orde . Het adres blijft hetzelfde , maar soms kun je er in en soms niet. Naar ze zeggen komt het weer goedxe2x80xa6xe2x80xa6…

MAAR NU LUKT HET ZELFS NIETxc2xa0 MEER OM DE FOTOOS EROP TE KRIJGENxc2xa0xc2xa0xc2xa0xc2xa0xc2xa0xc2xa0xc2xa0 ( ik vind het echt niet leuk meer met dit weblogprogramma ! )

Wij kwamen aan in Victoria , een vriendelijke stad met heel veel bloemperkjes en -bakken en -mandjes . Veel wandel-winkel-straten en veel horecagelegenheden. Een gezellige stad.

Het inklaren verliep vlot en we vertrokken al weer na 2 dagen (tot 1 okt zijn de havens erg duur ) .xc2xa0 We voeren tussen de prachtigste eilanden door langs de oostkant van Vancouver-eiland noordwaarts. Op een van de foto’s zouxc2xa0 je een smalle doorgang voor de boeg hebben kunnen zien : in dat soort doorgangetjes kan de eb- of vloedstroom soms (springtij) zo hard zijn -9 knopen-xc2xa0 dat je er helemaal niet tegen in zou kunnen varen.xc2xa0 Je moet dat echt een beetje plannen !xc2xa0 Bij Nanaimo gingen we ten anker om onze vrienden van de Witte Raaf weer eens te ontmoeten. Het is erg leuk elkaar zo af en toe op heel verschillende plekken te treffen . Daarna gingen we weer zuidwaarts omdat ik de botanische tuin (Butchard Gardens) nog wilde bezoeken voordat die uitgebloeid zou zijn .xc2xa0 We ankerden in xe2x80x9cTod Inletxe2x80x9d xe2x80x93bij de achterdeur van de tuinen.xc2xa0 Helaas zagen we bij het ankeren weer rook uit de schoorsteen komen en liggen we nu al 3 weken hier , sleutelend en een oorzaak zoekende.

Maar als je ergens motorloos moet liggen is dit wel een schitterende plek ervoor . Nauwelijks wind ,geen golven , geen lawaaierige watersporters . In de weekends af en toe een paar andere bootjes . Verder alleen de steeds mooier gekleurde bomen, zeehondjes, een enkel hertje aan de kant.xc2xa0 En de tuinen op 5 minuten afstand . Daar bloeit nog van alles . Eind september zowaar nog een ridderspoor met een kolibri !!

De temperatuur is hier net zoiets als in Nederland.xc2xa0 Soms is de lucht xe2x80x99s nachts kouder dan het water en dan zie je de damp xe2x80x99s morgens boven de baai hangen .

Al met al bevalt het ons prima in Canada . We hebben de kachel aangestoken en de winterkleren tevoorschijnxc2xa0 gehaald.

Zodra de motor weer in orde is zullen we wel weer eens verkassen.xc2xa0 Hopelijk een volgend weblog vanaf een ander plekje en weer in een goed werkend programma .

Groeten van ons beiden,

Patricia en Wiebe

hoixa0 De lay-out is nog niks , maar ik kan een bericht maken en dat heeft voorrang !

Het laatste stukje USA was weer niet zonder tegenslagen , maar het waas beslist niet onplezierig. Nadat we onder de Golden Gate brug door naar buiten waren gevaren kwamen we onmiddellijk weer in de ‘confused seas” van de Pacific en we hobbelden vrolijk noordwaarts.xa0 Vlak voor de meest westelijke kaap ,Mendecino,xa0viel het electronisch zeekaarten systeemxa0uit. Gelukkig was er een acceptabele ankerplaats vlakbij : Shelter Cove Bay.xa0 Daar bleven we een hele dag , knutselend aan de computer. Het was er mooi en zeer wiiselend van weer De wind draaide alle kanten op en toen werd het windstil en mistig. We konden onze tocht op een veel rustiger zeetje vervolgen, maar toen ging de schoorsteen roken en moesten we de eerste haven na Mendecino in .xa0 Dat bleek Eureka ind Humboldt-bay.xa0 Achteraf was het fijn dat we hier binnen moesten lopen , want we vonden het allebei een er gezellige plek. De haven lag vol met houten visserscheepjes en we voelden ons er direkt thuis. Wiebe belde onze motor-deskundige Den Oeverse buurman Nico en stelde na enig sleutelwerk de juiste diagnose: verstopte verstuivers 2 van de 8.xa0 Nou zou je denken dat je in een stad met zo’n naam echt wel alles zou kunnen vindenxa0, maar dat was toch niet het geval. Op het fietsje over een lange brug (haven ligt aan een eiland) het stadje door , heuvel op , heuvel af , langs de prachtigste victoriaanse houten huizen.xa0 Niet alleen in Eureka niet , maar zelfs in de hele USA geen verstuivers van dit model te krijgen !xa0 Ze moesten uitxa0Europa komen. Dus dat betekende minstens een week wachten.xa0 Dat was niet erg .xa0 we lagen er fijn en goedkoop.xa0De watersporters om ons heen zeilden en roeiden en maakten dus geen herrie Het aardige filmpje dat ik daar van heb krijg ik nog niet in dit verhaal ingebouwd ,helaas.xa0Het eilandje waar de haven aan ligt , is verder onbewoond, dwz door mensen .xa0 Er wonen herten en wasbeertrjes en die kwamen we vooral tegen de schemering regelmatig tegen.xa0 Verder staat er een mooi vissersmonument met namen van verdronken vissermannen. Die met een ster zijn nooit teruggevonden en dat was minsens 75 % !!

We huurden een auto (een Dodge !) en maakten een uitstap naar de Redwood forests . Indrukwekkende bossen met hele hoge (>100m)xa0oude (tot 2000 jaar !)xa0bomen xa0. Prachtig . Op de foto staat Wiebe als een stipje onder de boom in het midden.xa0Gelukkig zijn er een aantal gebieden tot park uitgeroepen, zodat er wat van blijft bestaan . de afgelopen 1,5 eeuw is er heel veel omgekapt Aanvankelijk met grote handzagen en paarden en ossen enzo , maar later gemotoriseerd en toen ging het natuurlijk hard.xa0 De hele kust hier moet een grrot woud zijn geweest.

Toen de verstuivers gearriveerd en gemonteerd waren verlieten we Eureka en stoomden voorspoedig naar het noorden. Met zo weinig wind en zo’n platte zee dat we heel comfortabel afscheid namen van de Pacific ocean en na het ronden van Cape Flattery Canada in zicht hadden.xa0 We moesten nog uit Amerika uitklaren en dachten dat vanuit Neah Bay te kunnen doen, maar het bleek vanuit Port Angeles te moeten.xa0 Toen lagen we recht tegenover Victoria en op zaterdag 17 september 2011 verlieten we de USA. Al met al meer van genoten dan we bij aankomst in San Diego hadden vermoed.

Het volgende bericht gaat over Canada.xa0 Hopelijk heb ik het weblog dan weer een mooier aanzien kunnen geven !

Hartelijke groeten

Patricia en Wiebe

Hallo ,

Ik kan weer in het weblog programma , maar het is geheel verpest en erg moeilijk geworden.xa0xa0 Dus moeten jullie nog even geduld hebben tot ikxa0 een beetje heb uitgevonden hoe het moet.

We zijn in Canada aangekomen en op het web-log na gaat alles goed

Hopelijk tot gauw

vriendelijke groetenxa0 Patricia en Wiebe