Que le vaya bien = Dat het u goed moge gaan = het meest gebruikte afscheidszinnetje in Mexico. 

De grootste Mexicaanse vlag staat in Ensenada .

We hebben er nog een beetje geklust. Wiebe heeft de  smeer-olie van de hoofdmotor ververst en  door mij gemaakte nieuwe pakkingen op de carterdeksels geplaatst. 

Na een afscheidsmaaltje in een van de kleine eethuisjes naast de vismarkt zijn we over een rustige zee naar San Diego gevaren.

Het was wel even wennen in Amerika !! Zeker in San Diego was alles chique en groot en erg netjes.  De baai is enorm groot en er zijn heel veel jachthavens. Er waren er maar 2 die ligplaatsen voor grote jachten hebben , maar die waren allebei onbetaalbaar . Gelukkig kregen we een ankerplaats toegewezen voor een week. We lagen naast de brug naar Coronado-eiland en daar lagen we prima, maar zonder wifi…………… en internetcafe's zijn er schaars, want iedereen heeft er een Iphone of Ipad of laptopje bij zich ! Wiebe kreeg een Ipad voor zijn verjaardag , want je moet toch een beetje bijblijven. Ik vond uiteindelijk een internetcafe en daar was de cultuurshock erg groot . Zaten we een maand geleden nog gezellig tussen de kledingrekken op oude monitors en versleten toetsenborden te internetten voor 1,5 dollar per uur, hier zat ik in een steriele ruimte met moderne lcd-schermen en mijn creditcard in een machientje voor 20 dollarcent per minuut !! 

Onze nieuwe radar en stabilisator waren keurig bezorgd bij Laura, de dochter van onze Panamakanaal-linehandler Georg, en die kon Wiebe  toen allebei monteren. Bovendien lieten Laura en Robert ons allerlei mooie plekjes in de buurt zien en hadden we er gezellige dagen. Een foto van zeeleeuwen op een rots (met vogelpoep) voor de kust en foto's van een groot hotel op Coronado-eiland met het tot restaurant omgebouwde boothuis. Alles erg groot ! De week was gauw om en we vertrokken richting San Francisco. Behalve meer wind dan voorspeld en weer forse zeegang kregen we ook met mist te maken en waren we erg blij met onze nieuwe radar . Na een etmaal gingen we de haven van Santa Barabara in. Hoewel er veel steigers waren en veel boten deed het allemaal toch wat gewoner aan dan San Diego .  er lagen minder deftige schepen en veel leuke oude bootjes en visserschepen door elkaar heen . Verder werd er in de baai veel gezeild met hele kleine bootjes en de grote rage hier is peddelen, staande op een plankje (de meesten zonder hond) . Het was er gewoon leuk.

 Daarna voeren we zonder al te veel problemen naar San Francisco . Toen we onder de GoldenGate-brug doorvoeren kwam net de zon door ! Dat was mooi. Nu liggen we in Berkeley -aan de overkant in de San Francisco-baai- in een haven en met neef Niels en Lilian bezoeken we de stad . Mooi , maar erg koud . Verslag volgt . Groeten van ons uit California

Patricia en Wiebe

Que le vaya bien = Dat het u goed moge gaan = het meest gebruikte afscheidszinnetje in Mexico. 

De grootste Mexicaanse vlag staat in Ensenada .

We hebben er nog een beetje geklust. Wiebe heeft de  smeer-olie van de hoofdmotor ververst en  door mij gemaakte nieuwe pakkingen op de carterdeksels geplaatst. 

Na een afscheidsmaaltje in een van de kleine eethuisjes naast de vismarkt zijn we over een rustige zee naar San Diego gevaren.

Het was wel even wennen in Amerika !! Zeker in San Diego was alles chique en groot en erg netjes.  De baai is enorm groot en er zijn heel veel jachthavens. Er waren er maar 2 die ligplaatsen voor grote jachten hebben , maar die waren allebei onbetaalbaar . Gelukkig kregen we een ankerplaats toegewezen voor een week. We lagen naast de brug naar Coronado-eiland en daar lagen we prima, maar zonder wifi…………… en internetcafe's zijn er schaars, want iedereen heeft er een Iphone of Ipad of laptopje bij zich ! Wiebe kreeg een Ipad voor zijn verjaardag , want je moet toch een beetje bijblijven. Ik vond uiteindelijk een internetcafe en daar was de cultuurshock erg groot . Zaten we een maand geleden nog gezellig tussen de kledingrekken op oude monitors en versleten toetsenborden te internetten voor 1,5 dollar per uur, hier zat ik in een steriele ruimte met moderne lcd-schermen en mijn creditcard in een machientje voor 20 dollarcent per minuut !! 

Onze nieuwe radar en stabilisator waren keurig bezorgd bij Laura, de dochter van onze Panamakanaal-linehandler Georg, en die kon Wiebe  toen allebei monteren. Bovendien lieten Laura en Robert ons allerlei mooie plekjes in de buurt zien en hadden we er gezellige dagen. Een foto van zeeleeuwen op een rots (met vogelpoep) voor de kust en foto's van een groot hotel op Coronado-eiland met het tot restaurant omgebouwde boothuis. Alles erg groot ! De week was gauw om en we vertrokken richting San Francisco. Behalve meer wind dan voorspeld en weer forse zeegang kregen we ook met mist te maken en waren we erg blij met onze nieuwe radar . Na een etmaal gingen we de haven van Santa Barabara in. Hoewel er veel steigers waren en veel boten deed het allemaal toch wat gewoner aan dan San Diego .  er lagen minder deftige schepen en veel leuke oude bootjes en visserschepen door elkaar heen . Verder werd er in de baai veel gezeild met hele kleine bootjes en de grote rage hier is peddelen, staande op een plankje (de meesten zonder hond) . Het was er gewoon leuk.

 Daarna voeren we zonder al te veel problemen naar San Francisco . Toen we onder de GoldenGate-brug doorvoeren kwam net de zon door ! Dat was mooi. Nu liggen we in Berkeley -aan de overkant in de San Francisco-baai- in een haven en met neef Niels en Lilian bezoeken we de stad . Mooi , maar erg koud . Verslag volgt . Groeten van ons uit California

Patricia en Wiebe

Hallo , voor het laatst vanuit Mexico,  vanuit Ensenada.

Voor we uit Mazatlan vertrokken hebben we Wiebe's nieuwe rijbewijs nog even uitgeprobeerd. Op de foto's kun je zien hoe droog en kaal het land is in mei. Van juli tot september regent het . De rest van het jaar is het droog. Best mooi om eens te zien, maar niet een land om in te  wonen.

Toen we alles (dachten we) zeevast hadden gezet en genoeg eten hadden ingeslagen, vertrokken we vol goede moed. De oversteek van de zee van Cortez naar het zuidelijke punt van dat hele lange schiereiland "Baja California" ging goed. Maar toen we om de hoek naar het NW.gingen begon het wat harder te waaien en deze oceaan heeft een heel onplezierige korte hoge steile deining, zodat ook bij vrij weinig wind het erg onrustig varen is. Ook nieuw voor ons zijn de kelp-velden. Groot ,dik geelbruin soort zeewier, dat aan onze stabilizatoren blijft hangen. We hebben de bakboord stabilizator verloren, mogelijk ten gevolge ervan.  We voeren vrij dicht onder de kust en maakten 2 stops 1x om te eten en te slapen – in de bahia San Hipolito ! met vuurtoren San Hipolito ; klinkt als thuis ,maar ziet er heel anders uit – en 1x in de bahia San Bartolome om de gasoliefilter van de hoofdmotor te vervangen .  Daarna voeren we langs het isla de Cedros -een 20 km lang eiland met 1 dorpje en nauwelijks begroeiing. Maar aan de noord-oost kant bevindt zich een zeeleeuwen-kolonie.  We konden ze met de kijker heel goed zien en met het blote oor zo horen. Het filmpje is weer van slechte kwaliteit , maar het geeft toch wel een indruk.  Ten noorden van het eiland was zo veel meer wind en rottige zeegang dat we   besloten terug te varen naar het dorpje met zijn haven.  We hebben er 5 dagen moeten wachten tot de voorspellingen er iets beter uitzagen. Het was er fantastisch . Het dorp stelde niets voor . Twee verharde wegen en verder zandpaden . De 2000koppige bevolking leeft voornamelijk van de visserij. Er komen erg weinig touristen en we hadden dan ook veel bekijks en iedereen wilde ook graag een praatje maken . De eerste dag zochten we naar een geldautomaat . We vroegen het aan een willekeurige meneer. Die zei dat de enige aanwezige automaat  alleen op kantooruren open was, vervolgens trok hij zijn portemonnaie en gaf ons 200 pesos (= 20 $) , wees waar hij overdag werkte en dat hij Oswaldo heette. Wij waren helemaal perplex van dit gebaar !! We hebben er lekker van gegeten en het de volgende dag aan hem terugbetaald . Een andere leuke ervaring hadden we met onze buren .Een kleine haaienvissersboot met 5 vissermannen , die ook op minder wind lagen te wachten. Ze vangen haaien met een 20 km !! lange nylondraad , waaraan haken zitten . Je kunt de grote rol aan boord zien staan. Twee verse haaien-maaltijden deelden ze met ons . Een maal gepocheerd en een maal in de frituur met een beslagje eromheen. Erg smakelijk en ook heel gezellig. Als dank liet ik ze hutspot met rundvlees op zijn hollands proeven en dat ging er in als koek. Al met al hebben we het best fijn gevonden op het eilandje . Er was internet in de winkel van sinkel en we zaten tussen de kledingrekken en schoenendozen te internetten. Na 5 dagen waren de weersvoorspellingen iets gunstiger en vertrokken we naar Ensenada. De wind was weliswaar iets minder , maar de zeegang was allesbehalve plezierig. Stampend, hobbelend en sidderend voer onze Vreeland de goede kant op . Helaas bleek alles toch niet zo zeevast te staan als we dachten. Het ruim werd weer een puinhoop. De koelkast beneden, die een speciaal goed slot heeft !, was helaas ook open gegaan , zodat er een mengsel van yoghurt , bier en eieren op de vloer lag. Kortom: Zo is varen niet leuk. Het laatste stukje langs de kust  ging weer wat beter en in Ensenada hebben we een mooie ligplaats gevonden. En na flink wat uren slapen en nog meer uren opruimen waren we toe aan een uitstapje. De volgende foto's laten daar wat van zien. Een heel ander stukje Mexico . Hier zijn enorme wijngaarden en langs de 'Ruta de vino' kun je overal wijnen proeven en erg lekker eten. We hadden een prachtige dag en hebben weer een wijnvoorraadje aan boord.

 Na dit leuke dagje moeten we weer een paar dagen hard werken (olie verversen en laatste stuk railing schuren en lakken en nog het een en ander)   en we gaan pas naar San Diego als het windstil is !!

Ik hoop het volgende weblog vanuit de USA te kunnen verzenden.

Hallo , voor het laatst vanuit Mexico,  vanuit Ensenada.

Voor we uit Mazatlan vertrokken hebben we Wiebe's nieuwe rijbewijs nog even uitgeprobeerd. Op de foto's kun je zien hoe droog en kaal het land is in mei. Van juli tot september regent het . De rest van het jaar is het droog. Best mooi om eens te zien, maar niet een land om in te  wonen.

Toen we alles (dachten we) zeevast hadden gezet en genoeg eten hadden ingeslagen, vertrokken we vol goede moed. De oversteek van de zee van Cortez naar het zuidelijke punt van dat hele lange schiereiland "Baja California" ging goed. Maar toen we om de hoek naar het NW.gingen begon het wat harder te waaien en deze oceaan heeft een heel onplezierige korte hoge steile deining, zodat ook bij vrij weinig wind het erg onrustig varen is. Ook nieuw voor ons zijn de kelp-velden. Groot ,dik geelbruin soort zeewier, dat aan onze stabilizatoren blijft hangen. We hebben de bakboord stabilizator verloren, mogelijk ten gevolge ervan.  We voeren vrij dicht onder de kust en maakten 2 stops 1x om te eten en te slapen – in de bahia San Hipolito ! met vuurtoren San Hipolito ; klinkt als thuis ,maar ziet er heel anders uit – en 1x in de bahia San Bartolome om de gasoliefilter van de hoofdmotor te vervangen .  Daarna voeren we langs het isla de Cedros -een 20 km lang eiland met 1 dorpje en nauwelijks begroeiing. Maar aan de noord-oost kant bevindt zich een zeeleeuwen-kolonie.  We konden ze met de kijker heel goed zien en met het blote oor zo horen. Het filmpje is weer van slechte kwaliteit , maar het geeft toch wel een indruk.  Ten noorden van het eiland was zo veel meer wind en rottige zeegang dat we   besloten terug te varen naar het dorpje met zijn haven.  We hebben er 5 dagen moeten wachten tot de voorspellingen er iets beter uitzagen. Het was er fantastisch . Het dorp stelde niets voor . Twee verharde wegen en verder zandpaden . De 2000koppige bevolking leeft voornamelijk van de visserij. Er komen erg weinig touristen en we hadden dan ook veel bekijks en iedereen wilde ook graag een praatje maken . De eerste dag zochten we naar een geldautomaat . We vroegen het aan een willekeurige meneer. Die zei dat de enige aanwezige automaat  alleen op kantooruren open was, vervolgens trok hij zijn portemonnaie en gaf ons 200 pesos (= 20 $) , wees waar hij overdag werkte en dat hij Oswaldo heette. Wij waren helemaal perplex van dit gebaar !! We hebben er lekker van gegeten en het de volgende dag aan hem terugbetaald . Een andere leuke ervaring hadden we met onze buren .Een kleine haaienvissersboot met 5 vissermannen , die ook op minder wind lagen te wachten. Ze vangen haaien met een 20 km !! lange nylondraad , waaraan haken zitten . Je kunt de grote rol aan boord zien staan. Twee verse haaien-maaltijden deelden ze met ons . Een maal gepocheerd en een maal in de frituur met een beslagje eromheen. Erg smakelijk en ook heel gezellig. Als dank liet ik ze hutspot met rundvlees op zijn hollands proeven en dat ging er in als koek. Al met al hebben we het best fijn gevonden op het eilandje . Er was internet in de winkel van sinkel en we zaten tussen de kledingrekken en schoenendozen te internetten. Na 5 dagen waren de weersvoorspellingen iets gunstiger en vertrokken we naar Ensenada. De wind was weliswaar iets minder , maar de zeegang was allesbehalve plezierig. Stampend, hobbelend en sidderend voer onze Vreeland de goede kant op . Helaas bleek alles toch niet zo zeevast te staan als we dachten. Het ruim werd weer een puinhoop. De koelkast beneden, die een speciaal goed slot heeft !, was helaas ook open gegaan , zodat er een mengsel van yoghurt , bier en eieren op de vloer lag. Kortom: Zo is varen niet leuk. Het laatste stukje langs de kust  ging weer wat beter en in Ensenada hebben we een mooie ligplaats gevonden. En na flink wat uren slapen en nog meer uren opruimen waren we toe aan een uitstapje. De volgende foto's laten daar wat van zien. Een heel ander stukje Mexico . Hier zijn enorme wijngaarden en langs de 'Ruta de vino' kun je overal wijnen proeven en erg lekker eten. We hadden een prachtige dag en hebben weer een wijnvoorraadje aan boord.

 Na dit leuke dagje moeten we weer een paar dagen hard werken (olie verversen en laatste stuk railing schuren en lakken en nog het een en ander)   en we gaan pas naar San Diego als het windstil is !!

Ik hoop het volgende weblog vanuit de USA te kunnen verzenden.

Hallo allemaal,

Wiebe is veilig en zonder (douane-)problemen teruggekeerd aan boord. Hij heeft van het prachtige Hollandse voorjaar genoten en ook bijna zijn hele boodschappenlijst afgewerkt. Op de enige foto die jullie van zijn vakantie te zien krijgen , zie je hem hoog in een antennemast. Dit is de radioantennemast van neef  Olof, met wie we een vrij frequent korte golfradiocontact onderhouden. Omdat wij ondertussen een stuk verder naar het noordwesten zijn gevaren, moest de antenne opnieuw worden gericht en Wiebe weet precies waar Mexico ligt !

Ondertussen hebben Annemieke en ik een Mexicaanse vakantie gehouden. Lekker op het dek liggen lezen en heel veel uitstapjes gemaakt. Het mooiste was op goede vrijdag.  We wilden graag een processie bijwonen en bleken daarvoor naar San Ignacio te moeten reizen, 140 km de bergen in !  Mazatlxe1n zelf viert alleen maar (bier-en dans-)feesten  in de semana Santa. Om 9 uur x92s morgens vertrokken we met een gratis bus vol Mexicanen. Het dorp was klein , maar het Jezusbeeld dat er bovenuit torende was groot (20m.hoog). Veel van de kleurrijke huizen hadden schilderijtjes of beeldjes van huilende Mariax92s  aan de deur gehangen. De processie bleek pas x92s avonds te zijn en toen was het te donker om mooie fotox92s te maken. Wel kun je de beelden zien, die voor de kerk stonden opgesteld en die meegesjouwd of voortgerold gingen worden. En de kerk vanwaar uit de processie vertrok. We moesten er dus de hele dag rondhangen. De 1^e maaltijd die we er nuttigden was simpel en typisch Mexicaans. Een plastic zakje  over een wegwerpbordje scheelt afwas !!  De 2^e maaltijd kregen we bij een Mexicaanse familie ! In de bus hadden we kennis gemaakt met een mevrouw, die op goede vrijdag naar het ouderlijk huis terugkeerde net als haar 8 broers en zusters.  Die liepen allemaal met (klein-)kinderen dat huis in en uit en aten en dronken er als het ze uitkwam . Buitengewoon hartelijk en gezellig.  We werden mee op sleeptouw genomen naar het museum dat voor ons werd geopend (en niet erg bijzonder was) en de berg op in een soort terreinwagen naar het Jezusbeeld.

De processie was prachtig.  Heel veel mooi verkleedde  mensen, heel veel beelden en heel veel lantarentjes.  Om middernacht waren we weer x91 thuisx92.

Met Pasen hadden we met Jan en Joanneke ( van de Witte Raaf x96Panamakanaal/ oliebollen in Colombia en Costa Rica )afgesproken  in de kathedraal van Mazatlxe1n. Na de Paas-mis gingen we bij hen aan boord brunchen met paaseieren !! We beklommen het bergje met de op 1 na hoogste vuurtoren van de wereld . Op de foto van het uitzicht over de stad kun je rechts de ankerplaats zien , waar wij ook even gelegen hebben voor we naar de jachthaven gingen. Op de foto bij ons aan boord, toen J.& J. bij ons kwamen eten, kun je de jachthaven een beetje zien. Gelukkig bleven de steigers naast ons steeds leeg , zodat we er toch redelijk plezierig hebben gelegen. Van alle overige uitstapjes zo maar een paar plaatjes . De welkomstpoort van Teacapxe1n. Veel dorpjes hebben zulke poorten. Een geheel bladgouden altaar in Rosario, Zomaar wat aardige huisjes in Quelite, een jeugdige cowboy die kon toveren met een lasso.

Een prachtig gerestaureerd roze theater , waar we een modern ballet bijwoonden.  Een heerlijk dinertje op een levendig stadspleintje . En tot slot een filmpje van morenen , gemaakt in het zeeaquarium. Het is veel makkelijker zo te filmen dan zwevend onder water !!

Nu wordt het tijd weer eens verder op te gaan kijken . Het schip is zeeklaar en wij ook. Tot de volgende keer , Wie weet waar vandaan !

Patricia en Wiebe 

Hallo allemaal,

Wiebe is veilig en zonder (douane-)problemen teruggekeerd aan boord. Hij heeft van het prachtige Hollandse voorjaar genoten en ook bijna zijn hele boodschappenlijst afgewerkt. Op de enige foto die jullie van zijn vakantie te zien krijgen , zie je hem hoog in een antennemast. Dit is de radioantennemast van neef  Olof, met wie we een vrij frequent korte golfradiocontact onderhouden. Omdat wij ondertussen een stuk verder naar het noordwesten zijn gevaren, moest de antenne opnieuw worden gericht en Wiebe weet precies waar Mexico ligt !

Ondertussen hebben Annemieke en ik een Mexicaanse vakantie gehouden. Lekker op het dek liggen lezen en heel veel uitstapjes gemaakt. Het mooiste was op goede vrijdag.  We wilden graag een processie bijwonen en bleken daarvoor naar San Ignacio te moeten reizen, 140 km de bergen in !  Mazatlxc3xa1n zelf viert alleen maar (bier-en dans-)feesten  in de semana Santa. Om 9 uur xe2x80x99s morgens vertrokken we met een gratis bus vol Mexicanen. Het dorp was klein , maar het Jezusbeeld dat er bovenuit torende was groot (20m.hoog). Veel van de kleurrijke huizen hadden schilderijtjes of beeldjes van huilende Mariaxe2x80x99s  aan de deur gehangen. De processie bleek pas xe2x80x99s avonds te zijn en toen was het te donker om mooie fotoxe2x80x99s te maken. Wel kun je de beelden zien, die voor de kerk stonden opgesteld en die meegesjouwd of voortgerold gingen worden. En de kerk vanwaar uit de processie vertrok. We moesten er dus de hele dag rondhangen. De 1^e maaltijd die we er nuttigden was simpel en typisch Mexicaans. Een plastic zakje  over een wegwerpbordje scheelt afwas !!  De 2^e maaltijd kregen we bij een Mexicaanse familie ! In de bus hadden we kennis gemaakt met een mevrouw, die op goede vrijdag naar het ouderlijk huis terugkeerde net als haar 8 broers en zusters.  Die liepen allemaal met (klein-)kinderen dat huis in en uit en aten en dronken er als het ze uitkwam . Buitengewoon hartelijk en gezellig.  We werden mee op sleeptouw genomen naar het museum dat voor ons werd geopend (en niet erg bijzonder was) en de berg op in een soort terreinwagen naar het Jezusbeeld.

De processie was prachtig.  Heel veel mooi verkleedde  mensen, heel veel beelden en heel veel lantarentjes.  Om middernacht waren we weer xe2x80x98 thuisxe2x80x99.

Met Pasen hadden we met Jan en Joanneke ( van de Witte Raaf xe2x80x93Panamakanaal/ oliebollen in Colombia en Costa Rica )afgesproken  in de kathedraal van Mazatlxc3xa1n. Na de Paas-mis gingen we bij hen aan boord brunchen met paaseieren !! We beklommen het bergje met de op 1 na hoogste vuurtoren van de wereld . Op de foto van het uitzicht over de stad kun je rechts de ankerplaats zien , waar wij ook even gelegen hebben voor we naar de jachthaven gingen. Op de foto bij ons aan boord, toen J.& J. bij ons kwamen eten, kun je de jachthaven een beetje zien. Gelukkig bleven de steigers naast ons steeds leeg , zodat we er toch redelijk plezierig hebben gelegen. Van alle overige uitstapjes zo maar een paar plaatjes . De welkomstpoort van Teacapxc3xa1n. Veel dorpjes hebben zulke poorten. Een geheel bladgouden altaar in Rosario, Zomaar wat aardige huisjes in Quelite, een jeugdige cowboy die kon toveren met een lasso.

Een prachtig gerestaureerd roze theater , waar we een modern ballet bijwoonden.  Een heerlijk dinertje op een levendig stadspleintje . En tot slot een filmpje van morenen , gemaakt in het zeeaquarium. Het is veel makkelijker zo te filmen dan zwevend onder water !!

Nu wordt het tijd weer eens verder op te gaan kijken . Het schip is zeeklaar en wij ook. Tot de volgende keer , Wie weet waar vandaan !

Patricia en Wiebe 

Hoi  

Op weg naar Mazatlan hebben we 1 walvis gezien voor de Mexicaanse kust en de show die hij gaf was indrukwekkend. Om hem een beetje groot in beeld te krijgen moest ik inzoomen en dat resulteert op een schommelend schip in een wat schommelige film. Ik weet niet wat voor walvis het is en ook niet wat dit gedrag voor doel heeft .  Hij sloeg wel 40 a 50 keer met zijn staart op het water en vervolgens "zwaaide" hij 3 keer met zijn zwart/witte vin om daarna onder te duiken.  Helaas is het seizoen voorbij en zijn ze naar het noorden getrokken.

 Tot 29 maart hebben we op de werf gestaan. Ze hebben daar prima werk geleverd. Voor de geinteresseerde technici onder jullie een fotootje van de versleten schroefdraad en van de nieuw gedraaide. Deze stang loopt door de schroefas heen en daarmee kan de stand van de bladen worden gewijzigd. Om er bij te kunnen moest de schroefas er dus wel uitgehaald worden en dat kan alleen als het roer er ook af is. Dus een hele klus En toen hebben we het hele systeem maar laten nakijken en schoonmaken en van nieuwe pakkingen en vet laten voorzien. En toen moest de boel weer in elkaar gezet . En dat is allemaal tot Wiebe's volle tevredenheid gebeurd. Het klinkt vrij eenvoudig , maar
  het is allemaal nog al zwaar en dus kwamen er kranen,  takels ,hydraulische pers en sterke mannen aan te pas . Nog een paar plaatjes om een indruk te geven.

 De te waterlating verliep vlot.  En het stuurmechaniek werkt weer perfect. We bleven nog een paar dagen bij de – goed beveiligde – werf liggen, huurden een autootje voor een aantal grote boodschappen en een uitstapje .  Sinds september heeft het hier niet meer geregend en het land is heel erg droog. Het schijnt in de regentijd wel mooier te zijn , maar dan regent het alle dagen bij een temperatuur van 40 graden . Dus daar zullen we niet op wachten. Het uitstapje voerde ons de bergen in.  Kleine kronkelweggetjes en twee aardige dorpjes met 18e eeuwse barokke kerken, met veel tierelantijnen. Straatjes met ronde keien geplaveid. We wilden ergens een kopje koffie drinken en gingen zitten op een soort terrasje op de straat . 

Een oudere mexicaan bromde 'buenas dias' en verder niks. Na 5 minuten kregen we een soort soep voorgeschoteld met chips ! en zaten we opeens om 11.15 aan een zeer vroege lunch !   Op de terugweg reden we langs een ijzerwinkel , waar Wiebe even stopte om wat te kopen en wat hing daar vrolijk aan het plafond?  Prachtige leren cowboy-zadels met knoppen en leren instap-voeten . Zo mooi , je zou er bijna een paard voor kopen !

 Hoe huppelt het paardje………….

Ondertussen beginnen we de oude stad ook al een beetje te kennen . Wat je waar kan kopen en waar je lekker kan eten enzo. In ons favoriete restaurant maken ze de salsa Mexicana aan je tafeltje klaar. Je eet dat met een soort maischips en ieder restaurant biedt je dat aan bij je drankje vooraf . Alleen bij de meeste restaurants  

komt het uit een flesje . Op de foto zie je de ober met een grote vijzel , omringd door bakjes fijngesneden ui, knoflook, kervel, spaanse pepertjes, zout, peper en grof gesneden gegrilde tomaten. Alles wordt in de juiste verhoudingen fijn gestampt . Erg lekker.  

Ze kunnen hier overigens ook heerlijke guacamole maken , met stukjes tomaat en spek erdoor.  Wordt ook vaak als bijgerecht bij een warme maaltijd geserveerd.

Op 5 april zij we naar de Jachthaven verhuisd. Die ligt ongeveer 10 km verderop. Echt leuk is het er niet . Groot ,modern en vrij vol Amerikaanse jachten. Aan onze steiger- dat is de steiger voor de 'grotere' jachten – liggen er maar weinig en dat is wel lekker rustig. Maar we hebben internet en stroom en water en het is er veilig. Dat wilde ik allemaal hebben om alleen aan boord te bivakkeren. Wiebe moest naar Nederland om zijn rijbewijs te verlengen. Het is eigenlijk wel zot , maar dat kan vanuit geen enkel buitenland ! 

Ik heb grote voorjaars-schoonmaak gehouden . Was erg nuttig . De komende 2 weken komt Annemieke logeren en dan zullen we de stad eens goed verkennen en vakantie houden.

Ik wens iedereen een prettige pasen. Hopelijk houdt het mooie weer bij jullie nog even aan !

De groeten vanaf een kraakheldere Vreeland,  de mooiste boot van de hele Marina !    Patricia  (deze keer alleen)

Hoi  

Op weg naar Mazatlan hebben we 1 walvis gezien voor de Mexicaanse kust en de show die hij gaf was indrukwekkend. Om hem een beetje groot in beeld te krijgen moest ik inzoomen en dat resulteert op een schommelend schip in een wat schommelige film. Ik weet niet wat voor walvis het is en ook niet wat dit gedrag voor doel heeft .  Hij sloeg wel 40 a 50 keer met zijn staart op het water en vervolgens "zwaaide" hij 3 keer met zijn zwart/witte vin om daarna onder te duiken.  Helaas is het seizoen voorbij en zijn ze naar het noorden getrokken.

 Tot 29 maart hebben we op de werf gestaan. Ze hebben daar prima werk geleverd. Voor de geinteresseerde technici onder jullie een fotootje van de versleten schroefdraad en van de nieuw gedraaide. Deze stang loopt door de schroefas heen en daarmee kan de stand van de bladen worden gewijzigd. Om er bij te kunnen moest de schroefas er dus wel uitgehaald worden en dat kan alleen als het roer er ook af is. Dus een hele klus En toen hebben we het hele systeem maar laten nakijken en schoonmaken en van nieuwe pakkingen en vet laten voorzien. En toen moest de boel weer in elkaar gezet . En dat is allemaal tot Wiebe's volle tevredenheid gebeurd. Het klinkt vrij eenvoudig , maar
  het is allemaal nog al zwaar en dus kwamen er kranen,  takels ,hydraulische pers en sterke mannen aan te pas . Nog een paar plaatjes om een indruk te geven.

 De te waterlating verliep vlot.  En het stuurmechaniek werkt weer perfect. We bleven nog een paar dagen bij de – goed beveiligde – werf liggen, huurden een autootje voor een aantal grote boodschappen en een uitstapje .  Sinds september heeft het hier niet meer geregend en het land is heel erg droog. Het schijnt in de regentijd wel mooier te zijn , maar dan regent het alle dagen bij een temperatuur van 40 graden . Dus daar zullen we niet op wachten. Het uitstapje voerde ons de bergen in.  Kleine kronkelweggetjes en twee aardige dorpjes met 18e eeuwse barokke kerken, met veel tierelantijnen. Straatjes met ronde keien geplaveid. We wilden ergens een kopje koffie drinken en gingen zitten op een soort terrasje op de straat . 

Een oudere mexicaan bromde 'buenas dias' en verder niks. Na 5 minuten kregen we een soort soep voorgeschoteld met chips ! en zaten we opeens om 11.15 aan een zeer vroege lunch !   Op de terugweg reden we langs een ijzerwinkel , waar Wiebe even stopte om wat te kopen en wat hing daar vrolijk aan het plafond?  Prachtige leren cowboy-zadels met knoppen en leren instap-voeten . Zo mooi , je zou er bijna een paard voor kopen !

 Hoe huppelt het paardje………….

Ondertussen beginnen we de oude stad ook al een beetje te kennen . Wat je waar kan kopen en waar je lekker kan eten enzo. In ons favoriete restaurant maken ze de salsa Mexicana aan je tafeltje klaar. Je eet dat met een soort maischips en ieder restaurant biedt je dat aan bij je drankje vooraf . Alleen bij de meeste restaurants  

komt het uit een flesje . Op de foto zie je de ober met een grote vijzel , omringd door bakjes fijngesneden ui, knoflook, kervel, spaanse pepertjes, zout, peper en grof gesneden gegrilde tomaten. Alles wordt in de juiste verhoudingen fijn gestampt . Erg lekker.  

Ze kunnen hier overigens ook heerlijke guacamole maken , met stukjes tomaat en spek erdoor.  Wordt ook vaak als bijgerecht bij een warme maaltijd geserveerd.

Op 5 april zij we naar de Jachthaven verhuisd. Die ligt ongeveer 10 km verderop. Echt leuk is het er niet . Groot ,modern en vrij vol Amerikaanse jachten. Aan onze steiger- dat is de steiger voor de 'grotere' jachten – liggen er maar weinig en dat is wel lekker rustig. Maar we hebben internet en stroom en water en het is er veilig. Dat wilde ik allemaal hebben om alleen aan boord te bivakkeren. Wiebe moest naar Nederland om zijn rijbewijs te verlengen. Het is eigenlijk wel zot , maar dat kan vanuit geen enkel buitenland ! 

Ik heb grote voorjaars-schoonmaak gehouden . Was erg nuttig . De komende 2 weken komt Annemieke logeren en dan zullen we de stad eens goed verkennen en vakantie houden.

Ik wens iedereen een prettige pasen. Hopelijk houdt het mooie weer bij jullie nog even aan !

De groeten vanaf een kraakheldere Vreeland,  de mooiste boot van de hele Marina !    Patricia  (deze keer alleen)

Hallo iedereen, We zijn alweer een maand in Mexico !   Geleidelijk aan is de temperatuur aan het zakken . Er zijn hier geen tropische regenwouden meer en omdat dit de droge tijd is, is de begroeiing vaak erg dor : veel palmbomen, cactussen en prikstruiken. We zitten nu bijna op de Kreeftskeerkring en de temperatuur daalt x91s nachts tot 19 graden . Heerlijk slapen zonder airco ! En overdag een aangename 26 graden. Dat bevalt ons goed.

Mexico is best leuk . In hun strijd tegen de drugs- en wapensmokkel hebben ze veel militairen op de been en in boten en bij iedere haven of baai die je binnenvaart word je x93bezochtx94 ,vaak met drugshond . Als je er weer wegvaart doen ze het weer en omdat overdracht  en onderlinge communicatie  veel te wensen overlaten, gebeurt het ook dat je na binnenkomst een uurtje na de eerste een tweede groep op bezoek krijgt !  Ik vraag nu standaard een copietje van het formulier dat ze invullen en dat helpt. Dan druipt de tweede groep af.  Maar ze zijn over het algemeen vriendelijk en wij raken gewend aan al die snotneuzen met stenguns.

De eerste haven die we aandeden was Puerto Chiapas . Daar moesten we ook naar de immigratie en de douane , die zich 18 km verderop bij het vliegveldje bevonden. In Salina Cruz lagen we tussen de vissersboten .De man op de foto paste ook op onze boot als we even in het stadje  gingen eten (lekker,volgende foto). Er is een hele grote vissersvloot en op zee komen we er ook heel veel tegen. Ze kennen hier geen visquota , maar de hele visserij wordt  6 maanden per jaar gesloten en dat gaat nu in .  We zullen ze missen op zee.

Na Salina Cruz voeren we langs een bijzondere kust met hoog tegen de heuvels op liggende stranden. Huatulco was een kleine baai , beetje te toeristerig. Onze buurman was heel groot : de x91Rotterdamx92 van de HollandAmerikaLijn  .

Daarna kwamen we in het zeer levendige, kleurrijke Acapulco.  We zijn er ruim een week geweest en hebben er genoten . Het centrale plein x96 hier geen plaza , maar Zxf3calo geheten- was op loopafstand. Het was er gezellig druk en je kon er prettig wat zitten drinken en/of tacox92s of tortillax92s met overheerlijke vullingen eten. Een mooie drukbezochte witte kerk stond aan de rand. Veel indianen (-kinderen)  liepen er met hun koopwaar rond.

Met bussen en taxix92s (allemaal wit/blauwe VW-kevertjes ) verplaatsten we ons door de stad o.a naar de markt . Heel groot en altijd leuk en goed voor wat mooie plaatjes. De cactus-bladeren, van prikkers ontdaan, moeten 15 minuten gekookt en dan afgekoeld in de sla verwerkt. Best lekker.  

In Acapulco zijn de wereldberoemde (ik had er nooit van gehoord) klifduikers . Dat zijn jonge mannen die eerst als berggeiten tegen een steile rotswand opklauteren en vervolgens van 35 meter hoogte in zee duiken. Ik heb het gefilmd , maar het was avond en er was niet veel licht. Wij konden het wel goed zien en het zag er vooral heel hoog en heel diep uit !  

Na Acapulco voeren we over een heel glad zeetje langs de kust verder naar het westen . We zagen honderden zeeschildpadden  . Je ziet alleen het bovenste van hun schild boven water steken als een soort drijvende kokosnoot. Kop en poten zitten onder water en zie je niet.  Vaak lift  er een meeuw mee.

We bleven 1 nachtje in Papanoa , een rustig klein baaitje . En toen kwamen de volgende morgen een regen van Tsunami-warnings binnen . Dat is een alarmeringssysteem voor stormen en hurricanes , via de satellieten.  We gingen die dag iets verder uit de kust varen en op de verwachte tijd hield ik de deining goed in de gaten , maar ik heb niets byzonders gezien. Later bleek dat ze aan de kust hier maar 50 cm meer water hadden gehad dan normaal .

In Bahia de Navidad x96 een badplaats vol met Amerikaanse badgasten- bleven we maar kort. En nu zijn we in Mazatlxe1n. Een oude grote stad met aan de oostkant een vrij diepe lagune, waar we een geschikte werf vonden. Helaas hebben we die weer nodig. Al vanaf Nicaragua komt er weer meer water binnen, overigens alleen bij het varen , niet bij het stilliggen. En bovendien kunnen we sinds Bahia de Navidad de  bladen van de verstelbare  schroef niet meer draaien . Twee vliegen in 1 klap op een goede werf .Dus staan we nu weer hoog en droog en wordt er hard gewerkt. Het lijkt dat het water mogelijk via de versleten afdichting van de ankerplaten binnenkomt. De schroef ligt al uit elkaar en kan worden gerepareerd. Volgende keer meer hierover  en over  Mazatlxe1n.

Geniet van het voorjaar !

Hartelijke groeten ,  Patricia en Wiebe

Hallo iedereen, We zijn alweer een maand in Mexico !   Geleidelijk aan is de temperatuur aan het zakken . Er zijn hier geen tropische regenwouden meer en omdat dit de droge tijd is, is de begroeiing vaak erg dor : veel palmbomen, cactussen en prikstruiken. We zitten nu bijna op de Kreeftskeerkring en de temperatuur daalt xe2x80x98s nachts tot 19 graden . Heerlijk slapen zonder airco ! En overdag een aangename 26 graden. Dat bevalt ons goed.

Mexico is best leuk . In hun strijd tegen de drugs- en wapensmokkel hebben ze veel militairen op de been en in boten en bij iedere haven of baai die je binnenvaart word je xe2x80x9cbezochtxe2x80x9d ,vaak met drugshond . Als je er weer wegvaart doen ze het weer en omdat overdracht  en onderlinge communicatie  veel te wensen overlaten, gebeurt het ook dat je na binnenkomst een uurtje na de eerste een tweede groep op bezoek krijgt !  Ik vraag nu standaard een copietje van het formulier dat ze invullen en dat helpt. Dan druipt de tweede groep af.  Maar ze zijn over het algemeen vriendelijk en wij raken gewend aan al die snotneuzen met stenguns.

De eerste haven die we aandeden was Puerto Chiapas . Daar moesten we ook naar de immigratie en de douane , die zich 18 km verderop bij het vliegveldje bevonden. In Salina Cruz lagen we tussen de vissersboten .De man op de foto paste ook op onze boot als we even in het stadje  gingen eten (lekker,volgende foto). Er is een hele grote vissersvloot en op zee komen we er ook heel veel tegen. Ze kennen hier geen visquota , maar de hele visserij wordt  6 maanden per jaar gesloten en dat gaat nu in .  We zullen ze missen op zee.

Na Salina Cruz voeren we langs een bijzondere kust met hoog tegen de heuvels op liggende stranden. Huatulco was een kleine baai , beetje te toeristerig. Onze buurman was heel groot : de xe2x80x98Rotterdamxe2x80x99 van de HollandAmerikaLijn  .

Daarna kwamen we in het zeer levendige, kleurrijke Acapulco.  We zijn er ruim een week geweest en hebben er genoten . Het centrale plein xe2x80x93 hier geen plaza , maar Zxc3xb3calo geheten- was op loopafstand. Het was er gezellig druk en je kon er prettig wat zitten drinken en/of tacoxe2x80x99s of tortillaxe2x80x99s met overheerlijke vullingen eten. Een mooie drukbezochte witte kerk stond aan de rand. Veel indianen (-kinderen)  liepen er met hun koopwaar rond.

Met bussen en taxixe2x80x99s (allemaal wit/blauwe VW-kevertjes ) verplaatsten we ons door de stad o.a naar de markt . Heel groot en altijd leuk en goed voor wat mooie plaatjes. De cactus-bladeren, van prikkers ontdaan, moeten 15 minuten gekookt en dan afgekoeld in de sla verwerkt. Best lekker.  

In Acapulco zijn de wereldberoemde (ik had er nooit van gehoord) klifduikers . Dat zijn jonge mannen die eerst als berggeiten tegen een steile rotswand opklauteren en vervolgens van 35 meter hoogte in zee duiken. Ik heb het gefilmd , maar het was avond en er was niet veel licht. Wij konden het wel goed zien en het zag er vooral heel hoog en heel diep uit !  

Na Acapulco voeren we over een heel glad zeetje langs de kust verder naar het westen . We zagen honderden zeeschildpadden  . Je ziet alleen het bovenste van hun schild boven water steken als een soort drijvende kokosnoot. Kop en poten zitten onder water en zie je niet.  Vaak lift  er een meeuw mee.

We bleven 1 nachtje in Papanoa , een rustig klein baaitje . En toen kwamen de volgende morgen een regen van Tsunami-warnings binnen . Dat is een alarmeringssysteem voor stormen en hurricanes , via de satellieten.  We gingen die dag iets verder uit de kust varen en op de verwachte tijd hield ik de deining goed in de gaten , maar ik heb niets byzonders gezien. Later bleek dat ze aan de kust hier maar 50 cm meer water hadden gehad dan normaal .

In Bahia de Navidad xe2x80x93 een badplaats vol met Amerikaanse badgasten- bleven we maar kort. En nu zijn we in Mazatlxc3xa1n. Een oude grote stad met aan de oostkant een vrij diepe lagune, waar we een geschikte werf vonden. Helaas hebben we die weer nodig. Al vanaf Nicaragua komt er weer meer water binnen, overigens alleen bij het varen , niet bij het stilliggen. En bovendien kunnen we sinds Bahia de Navidad de  bladen van de verstelbare  schroef niet meer draaien . Twee vliegen in 1 klap op een goede werf .Dus staan we nu weer hoog en droog en wordt er hard gewerkt. Het lijkt dat het water mogelijk via de versleten afdichting van de ankerplaten binnenkomt. De schroef ligt al uit elkaar en kan worden gerepareerd. Volgende keer meer hierover  en over  Mazatlxc3xa1n.

Geniet van het voorjaar !

Hartelijke groeten ,  Patricia en Wiebe